Tap Tap Revolution!: yeraltını kur ve 100 günü çıkar

Ekonomi tek paragrafta

1901'de on beş ruble ve bir fikirle başlıyorsun. Kırmızı yumruğa dokunmak propaganda yapar ve destekçi kazandırır; destekçiler bağış yapar; para Ağ sekmesine gider ve orada okuma çevreleri, yeraltı matbaası, bir gazete ve nihayet savaş müfrezeleri döngüyü kendi başına hızlandırır. Bu tanıdık clicker iskeleti — başta elle, sonra yükü yapılar taşır — ve tam beklediğin gibi çalışır.

Onu sayı büyüten bir oyun değil de hikâyeli bir clicker yapan şey şu: her satın alma aynı zamanda yetkililerin bulabileceği görünür bir nesnedir. Binlerce bildiri basan bir matbaa sessiz olmaz. Yani inşa temponu kasandaki para değil, o an ne kadar dikkat çekmeyi göze alabildiğin belirler.

Şüphe çubuğu oyununun kaderini belirler

Şüphe çubuğuna bir aksiyon oyununda can barına baktığın gibi bak. Yükselmesine izin verirsen gizli polis sırayla karşılık verir: önce aramalar, sonra hapis, sonra Sibirya sürgünü. Hiçbiri hızlı dokunarak geçilebilecek hafif bir ceza değil — her biri kendi ekonomisi ve kendi başarısızlık ihtimali olan bir göreve dönüşür.

Tempo için en faydalı satın alma bir güvenli ev. Şüpheyi arka planda, her saniye, sürekli düşürür. Matbaalardan önce kur, sonra değil: matbaa var olduğu andan itibaren dikkat üretir, sonradan alınan güvenli ev ise ilk saatlerini seni çukurdan çıkarmakla geçirir, çukura düşmeni engellemekle değil.

İki ucuz eşya kötü olayları önlemez ama sonuçlarını değiştirir. Sahte pasaport ve kalın palto, seni durduracak tutuklamaları ve sürgünleri kaçışa çevirir. İkisi de gelirini bir ruble artırmaz; oyuncuların bu yüzden atladığı, sonra tek bir aramada bir saatlik ilerlemeyi kaybettiği şeyler tam olarak bunlar.

Görevler: asla yazı tura atma

Hapis ve sürgün somut hedefleri olan görevlere dönüşür: tünel kazmak, gardiyana rüşvet vermek, sevkiyat köpekleriyle dost olmak. Aceleci kararın en pahalıya patladığı yer burası, çünkü başarısızlık görevi geri alır. Tünel doldurulur. Kalabalık dağıtılır. Yeniden kurup tekrar denersin ve bunu dokunarak geçmek mümkün değildir.

En çok zaman kazandıran kural: büyük kırmızı eyleme basmadan önce şansını %70'in üzerine çıkar. Bunun altında risk almış olmuyorsun, görevi tekrarlamaya gönüllü yazılıyorsun. Yüzdeyi yükselten hazırlık adımları her zaman başarısız bir denemeden ucuza gelir; bu alt oyunun tasarımı da bunun üzerine kurulu.

Karakterler ve Fyodor Bomba'ya neden çay ısmarlamalısın

Hikâye, elle çizilmiş bir kadroyla tam ekran diyalog sahnelerinden akar: ateşli propagandacı Vera, saf öğrenci Grişa, şüphe uyandıracak kadar hızlı sayan veznedar Semyon, anarşist Fyodor Bomba ve kusursuz nazik jandarma yüzbaşısı Zubov. Bu sahnelerdeki seçimlerin önemi var ve çevrendeki bazı kişiler sana ihanet edecek.

Diyalogları süs değil yatırım olarak gör. Fyodor Bomba'ya çay ısmarlamak sana bir semaver kaybettirir ve çok sonra karşılığını veren bir anarşist müttefik kazandırır — yapıldığı gün şaka gibi görünen, üç saat sonra apaçık duran türden bir takas. Bir sahne sana cömert bir seçenekle kurnaz bir seçenek sunduğunda şunu hatırla: oyunun finali bir para sorunu değil, bir sadakat sorunu.

Sarayı basmak yarı yol demek

İkinci yarının kapısı bir kontrol listesi: 30.000 destekçi ve üç silahlı müfreze. İkisi de aynı Ağ sekmesinden çıkar, dolayısıyla saraydan önceki son düzlükte inşa sırası basitçe şudur — güvenli evinin emebileceğinden fazla şüphe yaratmadan bu iki sayıyı yukarı itmek.

Saraya kasan boşken varma. O kapının ötesindeki her şeyin bedeli var ve oyun kazandın diye sana taze bütçe vermiyor. Artan para, bu oyunun finale dair sunduğu zorluk ayarına en yakın şey.

100 gün: kâğıt, ekmek ve çok inatçı bir general

İktidarda kalmak; açlığa, isyanlara, komplolara ve pes etmeyen bir generale karşı verilen bir yönetim oyunu. Her kararname kâğıda basılır, kâğıt da para eder; yani boş kasa kelimenin tam anlamıyla yönetememek demektir — elinde tek bir araç olmadan sorunların üst üste yığılmasını izlersin. 100 gün boyunca rezerv tutmak, tek tek doğru kararlardan daha çok işe yarar.

İlk denemenin erken bitmesini bekle. Rastgele seçmek genelde 25. gün civarında çöker; dikkatli oyun, saraydan önce yetiştirdiğin müttefikler ve tertemiz tamamlanmış görevler bir oyunu 100. güne taşır. Hayatta kalınabilir ama kıl payı — tasarım tam olarak böyle.

İlerleme tarayıcında otomatik kaydedilir ve sen yokken yeraltı büyümeye devam eder; yani 100 günü tek oturumda değil birkaç oturuma bölerek oynamanın hiçbir maliyeti yok.

Tarayıcında ücretsiz oyna

Tap Tap Revolution!, crokocat üzerinde indirme ve hesap olmadan çalışır; masaüstünde, telefonda ve tablette. Oyunun tamamı kaydırma olmadan tek telefon ekranına sığar ve her etkileşim tek dokunuş ya da tek tık. Hikâye metni Rusça, konstrüktivist afiş atmosferine uygun; mekanikler ise yalnızca simgelerden okunabiliyor. Aynı portalda sabır yerine refleks isteyen bir şey arıyorsan Stickman Run, tam tersi içgüdü üzerine kurulmuş tek tuşlu sonsuz bir koşu oyunu.

Stickman RunTünelde koş, iple savrulŞimdi oyna

Sık sorulan sorular

Rehberler ve ipuçları

• Tek başparmakla oynayabileceğin tarayıcı oyunları
• «Bir tur daha» psikolojisi: Kısa oyunlar bizi neden bu kadar sarıyor?
• Stickman Run: ne zaman zıplamalı, ne zaman halat atmalı

Burada oyna

• Tap Tap Revolution! — Tıklama destanı: devrimi ayağa kaldır, 100 gün dayan
• Stickman Run — Tünelde koş, iple savrul