Cube Arena: bronie, kontrola mapy i wyścig do 15 fragów

Mecz jest krótki, więc każdy frag to jego duży kawałek

Piętnaście fragów kończy mecz. Ta liczba jest na tyle mała, że jedna zła seria — trzy zgony w pogoni za tą samą walką, na przykład — to jedna piąta gry. Oznacza też, że rozpęd jest realny: kto pierwszy zbierze dobre bronie, zwykle zbiera je dalej, bo żyje i podnosi kolejny respawn, gdy reszta odradza się z karabinem maszynowym.

W praktyce: przestań traktować śmierć jak coś darmowego. Odradzasz się natychmiast, ale z początkowym karabinem i niczym więcej, w miejscu, którego nie wybrałeś, podczas gdy ten, kto cię zabił, zachowuje pozycję i rakiety. Walka, co do której nie masz pewności, to zwykle walka, którą lepiej odpuścić. Na arenie tej wielkości gdzieś zawsze zaczyna się następna.

Sześć broni, każda rządzi na innym dystansie

Zaczynasz z karabinem maszynowym. Skubie życie każdemu na średnim dystansie i to nim będziesz walczyć najczęściej, bo zawsze go masz. Nie jest zły — po prostu mają go też wszyscy inni, więc rzadko wygrywa walkę, której wcześniej nie ustawiłeś.

Pozostałe pięć warto przejść przez całą mapę. Strzelba zamienia zasadzkę zza rogu w natychmiastowe zabójstwo i nie robi prawie nic dalej niż kilka metrów. Rakiety biją za 90 i nagradzają wyprzedzanie celu. Railgun karze każdego, kto stoi w miejscu. Snajperka zabija jednym strzałem przez lunetę — i rozrzuca pociski na oślep bez niej, co jest zdecydowanie najczęstszym sposobem jej zmarnowania. A nóż pod Q zawsze siedzi w kieszeni: nieograniczone ciosy po 55 obrażeń.

Przy tej ostatniej liczbie warto się zatrzymać. Dwa ciosy nożem zabijają. Jeśli skończyła ci się amunicja i ktoś wychodzi zza rogu, nie jesteś bezbronny — jesteś dwa machnięcia od fraga. Gracze, którzy zapominają o nożu, drugą połowę meczu uciekają przed walkami, które mogliby wygrać.

Kto trzyma północno-wschodnią wieżę, ten trzyma otwarty teren

Snajperka pojawia się na szczycie północno-wschodniej wieży i to rozmieszczenie jest całym systemem politycznym tej mapy. Z góry widać otwarty teren, a strzał przez lunetę to zabójstwo. Wieża nie jest więc zwykłym punktem z bronią — to pozycja, która na najbliższe trzydzieści sekund decyduje, komu wolno przejść przez środek areny.

Dwa sposoby na wykorzystanie tego. Jeśli jesteś tam pierwszy, weź snajperkę i trzymaj kąt, ale nie stój przy tym nieruchomo — railgun istnieje właśnie po to, by to karać, a każdy po kilku meczach dokładnie wie, gdzie stoisz. Jeśli ma ją ktoś inny, nie wychodź na otwarty teren, żeby mu ją odebrać. Idź rampami i półkami, wejdź na wieżę z kierunku, który nie przecina jego linii strzału, i rozstrzygnij to strzelbą z dwóch metrów, gdzie snajperka jest gorszą bronią.

Reszta mapy zbudowana jest tak samo. Amunicja do rakiet leży na widoku, a apteczki unoszą się tam, gdzie trzeba się odsłonić, żeby je wziąć. To celowe: dobre rzeczy leżą niewygodnie z rozmysłem, żeby każdy podniesiony przedmiot był małym zakładem. Nauczenie się, gdzie odradzają się skrzynki, to naprawdę połowa umiejętności w tej grze — i ta połowa, którą dostajesz za darmo, grając pięć meczów na tej samej mapie.

Rakieta nie musi w ciebie trafić

Najczęstszy błąd z rakietnicą to celowanie w gracza. Klockowa postać biegnąca po półce to trudny cel dla pocisku, który leci swoje; podłoga pod jej stopami nie rusza się wcale. Celuj nisko, pozwól pracować obrażeniom obszarowym, a strzał, który poszedłby w powietrze, zamienia się w 90 obrażeń u kogoś, kto był pewien, że uniknął.

Ta sama logika działa, gdy rakiety lecą w ciebie. Słyszysz nadlatującą — nie strafuj w linii prostej po ziemi, bo to dokładnie ten łuk, który pokrywa wybuch. Złam płaszczyznę: zeskocz z półki, zejdź poziom niżej, wstaw wieżę między siebie a strzelca. Ruch w pionie to coś, co ta mapa ci daje, i coś, o czym większość graczy zapomina.

Zabójstwa zostawiają skrzynki, a skrzynki znikają

Każde zabójstwo upuszcza skrzynkę z amunicją tam, gdzie padło ciało, i te skrzynki znikają po dwudziestu sekundach. Każdy frag staje się więc małą decyzją: zebrać łup i przeładować, czy iść dalej, póki masz jeszcze element zaskoczenia.

Domyślnie zbieraj. Amunicja to zasób, który decyduje, czy następna walka będzie toczona rakietami, czy karabinem, a skrzynka już leżąca na ziemi to najtańsza amunicja na mapie — nie musisz po nią wychodzić na otwarty teren, a nikt nie spodziewa się zastać cię nad ciałem, które właśnie zrobiłeś. Wyjątek jest wtedy, gdy ktoś już reaguje na strzelaninę. Jeśli drugi gracz usłyszał strzały i nadchodzi, dwadzieścia sekund przeszukiwania to dwadzieścia sekund w znanym miejscu — a ze znanych miejsc biorą się fragi.

Poruszanie się to umiejętność, która niesie wszystkie inne

Stanie nieruchomo na otwartym terenie to darmowy frag dla każdego z railgunem. Brzmi oczywiście i mimo to właśnie przez to przegrywa się większość meczów. Wieże, półki i rampy areny dają trzy albo cztery drogi do każdej walki, a cały sens tego projektu polega na tym, żebyś nadchodził skądś niespodziewanie, zamiast iść środkiem.

Spacja skacze, a skok liczy się tu bardziej niż w większości strzelanek, bo to w pionie rozstrzygają się walki. Zeskoczenie z półki w środku pojedynku łamie jednocześnie linię snajpera i łuk rakiety. Wejście rampą za plecy kogoś, kto trzyma kąt, jest warte więcej niż jakakolwiek broń w grze. Nie stój, ciągle zmieniaj wysokość i niech to ten drugi zostanie na otwartym terenie, zastanawiając się, gdzie zniknąłeś.

Zagraj w przeglądarce

Cube Arena działa tutaj na crokocat za darmo, bez instalowania czegokolwiek i bez zakładania konta. WASD porusza, mysz celuje, lewy przycisk strzela, spacja skacze; 1–5 wybierają karabin, strzelbę, wyrzutnię rakiet, railgun i snajperkę, Q to nóż, a prawy przycisk myszy przybliża lunetę. Kliknij arenę, żeby przechwycić mysz, Esc pauzuje. Potrzebuje myszy i klawiatury, więc na razie jest to gra tylko na komputer i laptop.

Trzy wejścia: tryb jednoosobowy stawia cię przeciwko botom i to właściwe miejsce, żeby nauczyć się mapy i punktów z bronią przed spotkaniem z żywymi ludźmi. Arena publiczna to szybka gra — wrzuca cię do pierwszego pokoju z wolnym miejscem. Prywatna daje sześcioznakowy kod pokoju, który możesz wysłać znajomym, więc całe lobby jest o jeden link stąd, bez zaproszeń i bez kont. Jeśli jesteś na telefonie i chcesz czegoś w tym klimacie, grab.io to gra wieloosobowa na tej stronie, która działa pod palcem.

grab.ioRysuj, zamykaj, podbijaj dyskZagraj teraz

Najczęstsze pytania

Poradniki i wskazówki

• Jak gry .io podbiły przeglądarkę
• Gry takie jak Paper.io, w które zagrasz bez pobierania
• Gry .io o zdobywanie terenu: jak wziąć mapę i nie zginąć

Zagraj tutaj

• Cube Arena — Klockowy FPS na arenie — 15 fragów do wygranej
• grab.io — Rysuj, zamykaj, podbijaj dysk
• Invaders — Broń Ziemi